Czym różni się biuro rachunkowe od doradcy podatkowego i którą opcję wybrać dla swojej firmy?

Status prawny, uprawnienia i odpowiedzialność

Podstawowa różnica wynika wprost z przepisów. Doradca podatkowy wykonuje zawód zaufania publicznego. Wpis na listę Krajowej Izby Doradców Podatkowych wymaga wyższego wykształcenia, praktyki oraz zdania trudnego egzaminu państwowego. Doradcę chroni bezwzględna tajemnica zawodowa (porównywalna z adwokacką), a jego obowiązkowa polisa OC obejmuje szkody wynikające z błędnej wykładni prawa. Posiada on także prawo do oficjalnej reprezentacji klienta przed organami skarbowymi, w trakcie kontroli oraz przed sądami administracyjnymi (WSA i NSA).

Sektor tradycyjnej księgowości funkcjonuje inaczej. Po deregulacji zawodu w 2014 roku biuro rachunkowe może założyć niemal każdy, kto ma pełną zdolność do czynności prawnych i czystą kartotekę w zakresie przestępstw gospodarczych. Rolą biura jest ewidencja przeszłości: prawidłowe księgowanie dokumentów, naliczanie podatków, sporządzanie deklaracji oraz obsługa kadr. Księgowy nie tworzy strategii podatkowych ani opinii prawnych. Co istotne, doradzanie klientom bez uprawnień doradcy narusza ustawę, a ewentualne straty z tego tytułu nie są pokrywane ze standardowego OC biura. Księgowość w Otwocku oferuje biuro rachunkowe ANAVO.

Dobór wsparcia do profilu działalności

Wybór odpowiedniego partnera zależy przede wszystkim od skomplikowania transakcji i celów operacyjnych przedsiębiorstwa. W przypadku jednoosobowych działalności gospodarczych, freelancerów czy niewielkich spółek o powtarzalnym profilu handlowym lub usługowym, profesjonalne biuro rachunkowe jest w zupełności wystarczające. Pilnuje ono terminów, porządkuje dokumentację i dba o bieżącą zgodność z przepisami, stanowiąc najbardziej opłacalne ekonomicznie rozwiązanie.

Z kolei doradca podatkowy staje się niezbędny w momentach zwrotnych oraz przy transakcjach o podwyższonym ryzyku. Warto po niego sięgnąć przy rejestracji spółki w celu doboru optymalnej formy opodatkowania, przy fuzjach, restrukturyzacjach, obrocie międzynarodowym, wdrażaniu ulg technologicznych oraz w sytuacji sporu z organami skarbowymi.

Dla większości dojrzałych firm optymalnym modelem okazuje się synergia: codzienne, powtarzalne procesy ewidencyjne i kadrowe powierza się biuru rachunkowemu, natomiast doradcę podatkowego angażuje się zadaniowo – do audytów, opinii prawnych i planowania strategicznych inwestycji.